Wijn en rozen

Avond, ’t laatste licht
schenkt ons glazen rode wijn.
En volle rozen.

Ik weet hoe dat komt, zei iemand aan de tuintafel bij een glas wijn over het dieper en voller worden van de kleuren naarmate de avond vordert. Nee! riep ik. Ik wíl het niet weten! Wil jij het weten en voorgoed de magie van valavond en wat valavond en het laatste licht allemaal doet, kwijtraken? Ik niet.

Maar over deze haiku: wat is het verschil — volgens jou — met deze versie:

Avond, ’t laatste licht
schenkt ons volle glazen wijn.
En rode rozen.

Welke versie vind jij de mooiste?