Modern

Er is onder haikudichters al vaak en lang over gediscussieerd: mogen er in een haiku moderne dingen staan? Met woorden als computer, lift of microgolfoven bijvoorbeeld. De discussie vloeit meestal voort uit een poging om de haiku te bewaren zoals hij ooit was in het oude Japan. En Bashõ of zelfs Shiki kende natuurlijk geen computers of een microgolfoven.

Ik vind van wel. Poëzie, hoe waardevol en oud ook haar traditie, moet met haar tijd en haar volk mee-evolueren. Poëzie moet niet iets uit een ver verleden zijn, dat je als een bevroren pakketje taal alleen maar mag ontdooien en dan moet proeven. Je mag het wat mij betreft ook vers klaarmaken. Met ingrediënten van vandaag. En ja, desnoods in de microgolfoven, ook al vind ik dat persoonlijk niet zo’n mooi woord.

En dáár ligt voor mij eerder de grens: in de schoonheid van de woorden. Een woord dat op zich niet mooi is, maakt de haiku een beetje kapot. Maar nu hebben we het natuurlijk — als we dan toch aan het koken zijn — over smaak en wordt de discussie helemaal heet en brandt ze misschien zelfs aan.

En na al dat werk
valt hij ’s avonds voorover.
Mijn oude laptop.

En dan ’s morgens vroeg
alweer helder overeind!
Mijn oude laptop.