Weerspiegeling

De Japanse taal heeft meer dan onze taal wat ik de weerspiegeling van woorden of zinsneden zou willen noemen. Heel wat woorden of uitdrukkingen hebben daar meerdere connotaties, die vanzelf worden opgeroepen als je die in een bepaalde context leest. Die woorden weerspiegelen naast hun meest voor de hand liggende betekenis dan ook andere betekenissen binnen die context. Soms helder, soms vaag. Je zou ze ook dubbelzinnig kunnen noemen, maar dat klinkt minder poëtisch en wat enger. Ik zie het meer als een spiegeling, een weerspiegeling binnen het geheel. Wij hebben dat in zekere mate in de Nederlandse taal ook, maar veel minder.

Een van de ‘mechaniekjes’ waarmee haiku zo fijn werkt, is juist die weerspiegeling van woorden, van de taal, waardoor je er vanzelf meerdere dingen kunt in zien en zo als lezer de haiku uitbreiden naar een heel verhaal.

In onderstaande haiku kon ik het ook nog eens gebruiken. Zie je het woord dat voor die weerspiegeling zorgt? En wat lees je daardoor nog meer dan wat er op het eerste gezicht staat?

De esdoorn laat al
zijn eerste vruchten vallen.
Moeder wuift ze weg.