Mijn ding

Vandaag, in het niemandsland tussen de hittegolf en het weer gewone, eh, gewone weer, heb ik wat zitten experimenteren met haiku. Ik vroeg mij af of het mogelijk was om een aantal ‘leuke’ haiku’s te maken over een ding en mezelf. En of het dan mogelijk was om een soort eenheid of gemeenschappelijke overeenkomst tussen mezelf en het ding te suggereren. Hieronder een aantal voorbeelden.

De vraag is dan natuurlijk of het nog wel (echte) haiku’s zijn. Maar die vraag stelde ik mij in dat niemandsland tussen de hittegolf en het gewone vooralsnog niet. Nog te warm.

Mijn balpen en ik;
traag schrijven we elkaar leeg.
Het laat sporen na.
~
Mijn leesbril en ik;
nooit een glaasje te veel op.
Helder blijven zien.
~
Mijn smartphone en ik;
een date via Google Maps.
Samen nu op stap.
~
Mijn handtas en ik;
ook vandaag weer een zootje.
En de sleutels zoek.